Zimna wojna

Gdy w Fulton Winston Churchill wygłosił swoje słynne przemówienie, stwierdzając, że od Bałtyku po Adriatyk zapadła nad kontynentem europejskim „żelazna kurtyna”, w symboliczny sposób rozpoczęła się tzw. zimna wojna między Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich i jego satelitami, a Stanami Zjednoczonymi i ich sojusznikami. Konflikt ten miał być główną osią politycznego sporu, jaka kształtowała stosunki polityczne na ziemi przez następne pół wieku. Z widmem atomowej zagłady w tle, mocarstwa starły się na polu gospodarczym i szpiegowskim. Nie walczyły ze sobą bezpośrednio, ale używały do tego swoich sojuszników, szczególnie w Trzecim Świecie, których aktywnie wspierały bronią, wyszkoleniem i technologiami – przykładami tego typu działań są m.in. Korea, Wietnam, Etiopia czy Iran. Ostateczne zwycięstwo odniosły Stany Zjednoczone. Wewnętrzne sprzeczności w łonie systemu komunistycznego i ich skutki, przyśpieszone przez politykę intensyfikacji wyścigu zbrojeń jaką prowadził prezydent USA, Ronald Reagan, doprowadziły do upadku atomowego imperium znad Wołgi. Gorbaczowowskie reformy nie odniosły pożądanych skutków i ZSRR upadł, a na jego miejscu powstał szereg niepodległych państw jak np. Ukraina, Białoruś czy Kazachstan. Reszta ziem, które nie uzyskały niepodległości, weszły w skład Federacji Rosyjskiej, która stała się spadkobiercą sowieckiego imperium. Komunistyczny system upadł, ale pozostawił po sobie miliony ofiar i tragiczną zapaść na terenach dawnej carskiej Rosji.