Powstania narodowe

W ciągu dziewiętnastego wieku na polskich ziemiach powstało szereg tajnych organizacji, które za cel stawiały sobie walkę o odzyskanie niepodległości przez zniewoloną ojczyznę. Tendencje buntownicze wśród Polaków były niemalże ciągłym źródłem zmartwień rządów państw zaborczych. W ciągu okresu niewoli na ziemiach polskich wybuchły dwa największe powstania – listopadowe i styczniowe. Listopadowe rozpoczęło się w końcu listopada 1830 roku, w specyficznych warunkach, w których „królestwo kongresowe” posiadało własną armię, sejm i instytucje administracyjne. W dużej mierze przybrało więc ono charakter regularnej wojny, chociaż toczonej w bardzo nierównych warunkach. Mimo kilku bardzo efektownych zwycięstw wojsko polskich, słabość czynnika politycznego, przede wszystkim zaś jego wiary w zwycięstwo, zadecydował o ostatecznym zajęciu Warszawy przez Wojska Paskiewicza i upadku powstania w roku 1831. Powstanie styczniowe miało odmienny charakter – instytucje państwa już nie istniały. Była to więc typowa wojna partzancka, toczona przez niewielkie oddziały, nieposiadające często żadnej łączności, oraz państwo podziemne. Jak na te warunki walka trwała bardzo długo – powstanie wybuchło w styczniu 1863 roku, a jego ostatnie echa pobrzemiewały jeszcze w dwa lata później. Walki toczyły się nie tylko w kongresówce – areną ostrych zmagań stała się także Litwa, Białoruś czy Ukraina. Ostatecznie jednak powstańcy musieli uznać wyższość Rosjan, którzy dysponowali olbrzymią przewagą zarówno w sprzęcie jak i ilości żołnierzy. Oba powstania po ich stłumieniu, skutkowały represjami rosyjskimi wymierzonymi w polskie społeczeństwo, które prowadziły do jego upośledzenia ekonomicznego i kulturalnego.

Kup online - sklep z modą damską i męską sklep Altaia internetowe sklepy z modą.